High road and low road

Blumenthal/Blummendall 
Gemeente Bech en Junglinster

De naam Blumenthal heeft niets met bloemen te maken, maar vindt waarschijnlijk zijn oorsprong bij de Keltische godin Belisama, de godin van de jacht.

Het dorp, dat 27 inwoners telt, is aan het eind van de 18e eeuw ontstaan rondom de Jeanharishaff, die in 1789 door Henri Keiser werd gebouwd. De originele boerderij bestaat niet meer, maar op diezelfde plek prijkt nu een nieuwe Jeanharishaff.

Het dorpje ligt op een hoogte van 281 meter, daar waar de Heesterbaach in de Zwarte Ernz stroomt.
Blumenthal is een rustig en 'deftig' dorp, ondanks het feit dat de snelweg N14 er dwars doorheen loopt. De huizen aan de ene kant van die weg horen bij de gemeente Bech, hun overburen vallen onder de gemeente Junglinster.

 


Behalve die drukke "lage" weg, is er nog één "hoge" weg, die is genoemd naar de helling waar hij over is aangelegd, de Haupeschbierg. De bewoners daarvan hebben een fraai uitzicht op hun 'benedenburen' - en op het fraaie Luxemburgse landschap achter het dorp.

Wegkruis bij Rindschleiden/Randschelt

Wegkruis uit 1794, aan het begin van de weg tussen Grevels en Rindschleiden. Dit is het startpunt van een processie ter ere van de heilige Willibrord, die elk jaar op Pinksteren wordt gehouden. Doel van de processie is de kerk in Rindschleiden, waar een relikwie van Willibrord zou worden bewaard.

Hoog boven de Sûre

Schlindermanderscheid/Schlënnermanescht
Gemeente Bourscheid/Buerschent


Het dorpje Schlindermanderscheid telt 129 inwoners en ligt op een hoogte van zo'n 400 meter boven de Sûre.

In het koude jaargetijde zorgt zo'n hoge ligging al gauw voor nevelige, wat mystieke uitzichten.

In Nederland is een dorp met net iets meer dan 100 inwoners een niemendalletje, maar in Luxemburg is het een volwaardig dorp. En zeker in de Ösling, de noordelijke helft van het land, met zijn uitgestrekte bossen en de ruige Ardennen.

Rustig is het er natuurlijk wel. Smalle, soms bochtige straatjes waar de regionale bus maar net kan manoeuvreren. En in de winter is het er nog rustiger dan anders.

Veel inwoners runnen bescheiden boerenbedrijfjes - een paar koeien of schapen en een grote groentetuin. Daar is in deze tijd van het jaar niet zo veel te doen, en dat uit zich in lege, stille straten.

Een rustig leven, dicht bij de natuur. En dicht bij het verleden.

In het boek "Renert" van Michel Rodange - een Luxemburgse versie van "Reintje de Vos" - speelt het dorp een belangrijke rol. De hoofdpersoon woont op de burcht "Malpaartes", genoemd naar een bos aan de oostkant van Schlindermanderscheid.

St. Wendelin in Schrondweiler

De kerk van Schrondweiler is een zg. 'bijkerk', dat wil zeggen dat het niet de hoofdkerk van een parochie (de parochiekerk) is. Hij maakt deel uit van de parochie Nommern en heeft als patroonheilige St. Wendelin (naamdag 20 oktober), een Ierse kluizenaar uit de 6e eeuw.

De kerk is in het begin van de vorige eeuw gebouwd, nadat de kapel in Schrondweiler op 5 mei 1914 door brand werd verwoest. Het is een ontwerp van architect Jean-Pierre Koenig (1870-1919). Het bouwterrein was een geschenk van de familie Leibfried uit het dorpje. De eerste steen werd op 8 augustus 1915 gelegd door de toenmalige pastoor.

Slaperige Soup

Soup/Supp
Gemeente Heffingen/Hiefenech

Het gehucht Soup ligt vlak bij toeristenplaats bij uitstek Larochette en telt zo'n 20 inwoners. Veel stelt het niet voor: vijf huizen, een bed&breakfast, een voormalige "Millen" en een hotel-restaurant. Vooral dat laatste, "Hostellerie de la Vallée" is er verantwoordelijk voor dat er van tijd tot tijd nog iets beweegt in Soup. Maar dan vooral in de zomer. 

Buiten het hoogseizoen is het plaatsje niet meer dan een slaperig vlekje langs de doorgaande weg van de ene toeristische plek naar de andere. Terwijl het er toch zo lieflijk bijligt, op een steenworp afstand van de Witte Ernz, op het punt waar de Wälbaach en de Wisbech samenstromen.
 

Misschien eigenlijk maar goed ook dat het niet zo bekend is. Laat het maar blijven zoals het is - een van die rustige en pittoreske dorpjes in Luxemburg, omgeven door bossen en riviertjes...